electro operation ii

A SMALL PUBLIC SPACE TAKEOVER

FRI 12 JUNE 26
PL. TASSOU VOURNA

ELECTRO OPERATION

A SMALL PUBLIC SPACE TAKEOVER

ENG

Ο δημόσιος χώρος πολιορκείται

Πλατείες, πάρκα και ολόκληρες γειτονιές αναδιαμορφώνονται για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες επενδυτών, επιχειρηματιών και τουριστών. Χώροι που άλλοτε γεννούσαν κοινοτικές σχέσεις, σήμερα ιδιωτικοποιούνται, εμπορευματοποιούνται ή «εξημερώνονται» μέσω υπεραστυνόμευσης, συστημάτων επιτήρησης και κατασταλτικής αρχιτεκτονικής.

Ό,τι κάποτε βιωνόταν ελεύθερα, τώρα καταναλώνεται — μετατρέπεται σε σκηνικό θεάματος, εμπορικής ταυτότητας και προσχεδιασμένων «αστικών εμπειριών».

Η Αθήνα έχει υποστεί μια βίαιη μετάλλαξη κάτω από τον μανδύα της «ανάπτυξης», της «εξέλιξης» και της «αστικής καινοτομίας». Πίσω όμως από αυτό το τεχνοκρατικό αφήγημα ξεδιπλώνεται μια συστηματική αποδόμηση του δικαιώματος στην πόλη — μια επιθετική αναδιάρθρωση του αστικού χώρου, καθοδηγούμενη από την κερδοσκοπία, τον τουριστικό υπερκορεσμό, την κρατική επιτήρηση και τη χρηματική αποτίμηση κάθε πτυχής του συλλογικού μας τοπίου.

Η εξευγένιση δεν είναι φυσική εξέλιξη – είναι προϊόν σχεδιασμού

Το κράτος διευκολύνει τον εκτοπισμό μέσω στοχευμένων πολιτικών, επιλεκτικών αδειοδοτήσεων, πολεοδομικών ρυθμίσεων και στρατηγικής αδράνειας — επιτρέποντας στις τιμές των ενοικίων να εκτιναχθούν και στους κατοίκους να εξωθούνται σε φυγή.

Παράλληλα, μια τάξη μικροϊδιοκτητών και κερδοσκόπων — ντόπιων και μη — τροφοδοτεί ενεργά αυτόν τον μηχανισμό, μετατρέποντας ολόκληρες πολυκατοικίες σε πλέγματα βραχυχρόνιων μισθώσεων. Υπό το προκάλυμμα της «οικονομίας του διαμοιρασμού», έχει διαμορφωθεί μια παράλληλη αγορά στέγασης — ανεξέλεγκτη, εξορυκτική και αδίστακτη.

Το αποτέλεσμα είναι μια πόλη όλο και πιο αφιλόξενη για τους ίδιους της τους κατοίκους, όπου η σταθερότητα παραχωρεί τη θέση της στην επισφάλεια και το αίσθημα του ανήκειν μετατρέπεται σε αγοραία συναλλαγή.

Η καταστολή εντείνεται

Αστυνομικές δυνάμεις κατακλύζουν τον δημόσιο χώρο με το πρόσχημα της «ασφάλειας» και του «εξευγενισμού». Μετανάστες, νέοι, φτωχοί και σώματα που αντιστέκονται στοχοποιούνται συστηματικά. Αυτοοργανωμένοι χώροι καταστέλλονται, καταλήψεις εκκενώνονται, τοίχοι απογυμνώνονται από μνήμη, και η επιτήρηση καθίσταται κανονικότητα.

Αυτό που αναδύεται δεν είναι μια ασφαλέστερη πόλη — αλλά ένα πεδίο διαρκούς ελέγχου. Μια πόλη χωρίς παρελθόν, χωρίς ιστορικό βάθος, χωρίς αντιστάσεις.

Ακόμα και οι πιο στοιχειώδεις εκφράσεις της δημόσιας ζωής — μια συναυλία, μια ανοιχτή συνέλευση, μια γιορτή του δρόμου — καθίστανται σχεδόν αδύνατες, εκτός αν επιμελούνται, εγκρίνονται και φέρουν τη σφραγίδα θεσμικών πολιτιστικών μηχανισμών με την εξουσία να καταλαμβάνουν ολόκληρες περιοχές. Το άτυπο ποινικοποιείται. Οι ανεπιθύμητοι εξοβελίζονται.

Μικρές αστικές επαναδιεκδικήσεις

Διεκδικούμε το δικαίωμα να ζούμε, να κατοικούμε και να αγωνιζόμαστε — όχι ως καταναλωτές, επενδυτές ή στατιστικά δεδομένα, αλλά ως πρόσωπα με ιστορία, επιθυμίες και μέλλον.

Η ανάκτηση του δημόσιου χώρου σημαίνει άρνηση της εμπορευματοποίησής του σε κάθε μορφή: αντίσταση στον εκτοπισμό, στη μετατροπή των γειτονιών σε θεματικά πάρκα κατανάλωσης με «ταυτότητα» και στην αισθητική και οικονομική βία του τουριστικού φαντασιακού.

Σποραδικές παρεμβάσεις — όπως μικρές, «χτυπάμε και φεύγουμε» μουσικές συνευρέσεις — ανοίγουν ρωγμές στη λογική του ελέγχου.

Τέτοιες δράσεις διεκδικούν ορατότητα, ήχο, χρόνο και σχέση. Επαναφέρουν τον δρόμο στη φυσική του λειτουργία: ως πεδίο συνάντησης, ρίσκου, συλλογικότητας, διαφωνίας, φροντίδας και παιχνιδιού.

Στήριξε την υπόθεση

Όλα τα έσοδα θα διατεθούν στον Sector 93, έναν αυτοοργανωμένο DIY χώρο που στηρίζει τη ριζοσπαστική σκηνή, την ελεύθερη έκφραση και τις συλλογικές, οριζόντιες πρακτικές. Με τη συμμετοχή σου ενισχύεις ένα εγχείρημα φτιαγμένο από και για την κοινότητα — χωρίς χορηγούς, χωρίς αφεντικά, χωρίς εμπορική μεσολάβηση.

Για να διασφαλίσουμε ότι όλα τα άτομα αισθάνονται ασφαλή και ευπρόσδεκτα, τηρούμε στάση καμίας ανοχής σε κάθε μορφή διάκρισης — συμπεριλαμβανομένων, αλλά όχι περιοριστικά, του ρατσισμού, του σεξισμού, της ομοφοβίας, της τρανσφοβίας και των διακρίσεων με βάση την αναπηρία.

Αν βιώσεις δυσφορία ή αντιληφθείς προβληματική ή κακοποιητική συμπεριφορά που παραβιάζει τα συλλογικά μας όρια, ενημέρωσε άμεσα κάποιο μέλος της διοργάνωσης.

Public space is under siege

Squares, parks, and entire neighborhoods are being reshaped to serve the needs of investors, business owners, and tourists. Spaces that once created community relations are now being privatized, commodified, or “tamed” through over-policing, surveillance systems, and hostile architecture.What was once freely experienced is now consumed — turned into a setting for spectacle, commercial identity, and pre-planned “urban experiences”.Athens has undergone a violent transformation under the language of “development”, “progress”, and “urban innovation”. Behind this technocratic narrative, however, lies a systematic dismantling of the right to the city — an aggressive restructuring of urban space, driven by speculation, tourist saturation, state surveillance, and the monetary valuation of every part of our shared landscape.

Gentrification is not a natural process – it is designed

The state enables displacement through targeted policies, selective licensing, planning regulations, and strategic inaction — allowing rents to rise sharply and pushing residents out of their own neighborhoods.At the same time, a class of small property owners and speculators — local and foreign — actively feeds this mechanism, turning entire apartment buildings into networks of short-term rentals. Under the cover of the “sharing economy”, a parallel housing market has taken shape — unregulated, extractive, and ruthless.The result is a city that becomes increasingly hostile to its own residents, where stability gives way to precarity and the feeling of belonging is turned into a market transaction.

Repression is intensifying

Police forces flood public space under the pretext of “security” and “urban improvement”. Migrants, young people, the poor, and bodies that resist are systematically targeted. Self-organized spaces are repressed, squats are evicted, walls are stripped of memory, and surveillance becomes the norm.What emerges is not a safer city — but a field of constant control. A city without a past, without historical depth, without resistance.Even the most basic expressions of public life — a concert, an open assembly, a street celebration — become almost impossible, unless they are curated, approved, and marked by institutional cultural mechanisms with the power to occupy entire areas. The informal is criminalized. The unwanted are pushed out.

Small urban reclaims

We claim the right to live, to inhabit, and to struggle — not as consumers, investors, or statistical data, but as people with history, desires, and a future.Reclaiming public space means refusing its commodification in every form: resisting displacement, resisting the transformation of neighborhoods into themed parks of consumption with an imposed “identity”, and resisting the aesthetic and economic violence of the tourist imaginary.Scattered interventions — such as small, “hit-and-run” musical gatherings — open cracks in the logic of control.Such actions claim visibility, sound, time, and relation. They restore the street to its natural function: a field of encounter, risk, collectivity, disagreement, care, and play.

Support the cause

All proceeds will go to Sector 93, a self-organized DIY space that supports the radical scene, free expression, and collective, horizontal practices. By taking part, you support a project made by and for the community — without sponsors, without bosses, without commercial mediation.To make sure that everyone feels safe and welcome, we maintain zero tolerance toward any form of discrimination — including, but not limited to, racism, sexism, homophobia, transphobia, and discrimination based on disability.If you experience discomfort or witness problematic or abusive behavior that violates our collective boundaries, please inform a member of the organizing team immediately.

KILLTEKNO